Hazard

Dla osób zajmujących się hazardową rozrywką nie ma chyba bardziej znanego słowa niż przypadek. To właśnie los decyduje o faktycznym stanie tego, co wydarzy się w kasynie, kolekturze lotto czy w automacie do gier. Przypadek odpowiedzialny jest za większość wygranych i przegranych, za szczęście i depresję setek milionów graczy.
Większość, bo niektóre kasyna czy firmy bukmacherskie działające w branży hazardowej posuwają się do bardzo nieetycznych i nielegalnych sztuczek. Zwykle są to celowe zaniżanie stawek, fałszowanie wyników, podmienianie kart, czy magnesowanie automatów, co skutecznie uniemożliwia ich prawidłowe funkcjonowanie. Dlatego też, jeśli koniecznie musimy rozpocząć swoją zabawę z hazardem, to lepiej zrobić to z firmą renomowaną i znaną na rynku, której wielu klientów ufa.

Chemiczne aspekty hazardu wydawać się mogą absurdalnym stwierdzeniem, a jednak istnieją naprawdę. Sfera ta dotyczy oczywiście ludzkiego organizmu – gracza, hazardzisty – który podczas gry wydziela specjalne hormony odpowiedzialne za na przykład stan szczęścia czy zwyczajną adrenalinę.
Powoduje to wzmożone działanie całego organizmu i nastawieniu go na tryb obronny lub agresywny. Można więc spokojnie wysunąć tezę, iż pewna część hazardowego interesu zależy tylko i wyłącznie od chemicznego działania ludzkich narządów wewnętrznych, głównie zaś hormonów. Istnieją również teorie, że niektóre stany hazardowego uzależnienia zbliżone są do tych związanych z uzależnieniem od… kokainy. Dowodzi to faktu, jak niebezpieczna może być tego typu rozrywka bez odpowiedniego nadzoru psychicznego.

Wiadomo powszechnie, że jeśli stawka toczy się o duże pieniądze, co całą gra pełna będzie ryzyka. Jednocześnie wiadomo też, że ryzykiem i rozgrywką rządzi przypadek, nie ma więc rzeczy pewnych, jasnych i stuprocentowych. Wiele osób po takiej definicji zrezygnowałoby z dalszej gry, woląc pozostawić sobie margines pewności i klarowności.
Są jednak tacy, którzy właśnie kochają przypadek, kochają ryzyko i kochają niebezpieczeństwo, daje im to bowiem niezwykle silne bodźce psychiczne a niekiedy i fizyczne. Urok hazardu staje się dla nich czymś więcej niż tylko zachęcającym sloganem, co doprowadza do dość patologicznych zachowań, jakimi są uzależnienie i typowy nałóg. W tym wypadku trudno mówić o wciąganiu do gry – bo hazard zwyczajnie wtedy „pożera” gracza psychicznie i emocjonalnie.

Gigantyczne wygrane być może są domeną hazardowej rozrywki, więcej jednak razy słyszy się o gigantycznych długach, popadaniu w depresję, rozbijaniu rodzin i stracie wszystkiego, co się tylko posiadało. Gdyby zajrzeć głębiej w specyfikę tej szczególnej dziedziny rozrywki, z pewnością zauważylibyśmy więcej, niż tylko bezmyślną grę.
Dostrzeglibyśmy całkiem pozytywny lekki dreszcz emocji, zabawę z małym ryzykiem i swoiste szaleństwo. Niestety człowiek przez swoją ignorancję i nieodpowiedzialność oraz pogoń za pieniędzmi wypaczył pojęcie hazardu na tyle, że stał się utożsamiany jednoznacznie z czymś złym, negatywnym, godnym potępienia. Tym samym całe piękno hazardu, kwestia zabawy na wysokim poziomie spychane są na drugi plan, bez możliwości rehabilitacji czy wytłumaczenia się.

Silne napięcie, emocje, bogata gama uczuć, niepewność, niecierpliwość a nawet zdenerwowanie są jednym z głównych motywów napędzających umysł gracza. Jakkolwiek cały system psychologiczny opiera się na bodźcach zewnętrznych, to w przypadku hazardu chodzi też o motywację wewnętrzną, pragnienie spełnienia się, dowartościowania, osiągnięcia materialnego celu, jakim jest wygrana pieniędzy.

Niestety ogromny procent hazardzistów po pewnym czasie zatraca granicę między rzeczywistą potrzebą rozrywki a faktycznym swoim stanem. Nawet jeśli osiągną już swój cel – będą grali dalej nie zauważając go lub ignorując. Takie zachowanie nazywane jest potocznie zamykaniem się na świat, hazardzista przestaje patrzeć obiektywnie, przez co niszczy nie tylko samego siebie (psychikę, zdrowie fizyczne), ale i własną rodzinę.

Istnieje teoria, że negacja hazardu przez system państwowy jest jedynie pozorna. W rzeczywistości bowiem na sferze rozrywki państwo zarabia corocznie ogromne sumy pieniędzy, liczone nierzadko w milionach dolarów. To jest zaś silną motywacją do tego, by hazardu nie zabraniać, a jedynie delikatnie opiniować o jego zmniejszenie.
Tym samym rodzi się ogromny konflikt interesów między ludzką świadomością o złym wpływie tego typu rozrywki na społeczeństwo a możliwością zarobienia naprawdę sporej gotówki, która zasiliłaby Skarb Państwa. Niektóre środowiska psychologiczne ostrzegają wprost przed takim działaniem władz kraju, które w pośredni sposób zachęca wręcz do udziału w przeróżnych zakładach sportowych, loteriach fantowych czy nawet do wizyty w kasynie, poczytując je za niewłaściwe i nieodpowiednie.

Niewiele osób zdaje sobie sprawę z tego, że w skład hazardu jako rozrywki wchodzą na przykład takie gry jak loterie fantowe, loterie losowe czy nawet zakłady lotto. Często nieświadomie stajemy się nałogowymi hazardzistami już poprzez cotygodniowe skreślanie numerków w losowaniu Totalizatora Sportowego.
Większość ludzi hazard utożsamia jedynie z widoczną i konkretną grą w kasynach czy na automatach do gier, odrzucając jednocześnie wszelkiego rodzaju loterie i inne niewinne z pozoru zabawy. Rzeczywistość jest jednak bardzo jasna i przejrzysta – nawet loterie fantowe zawierają w sobie znamiona ryzyka, podlegają więc pod bogatą definicję hazardu. Nie ma czystej granicy, która dokładnie określałaby różnicę między ciężkim hazardem a dziecięcą rozrywką, stąd właśnie tego typu pomyłki.

Hazard posiada wiele odmian, z których nie wszystkie są w pełni akceptowalne i posiadają zezwolenie władz. Takie gry jak rosyjska ruletka, które grożą nie tylko stratą pieniędzy, ale życia lub zdrowia, zostały całkowicie wycofane jeszcze kilkadziesiąt lat temu lub przeistoczone w inną, lżejszą wersję.
Nie oznacza to jednak, że w pewnych kręgach nadal nie uprawia się ciężkiego i naprawdę niebezpiecznego hazardu. Jest on obecny i rozwija się bardzo szybko we wszelkiego rodzaju półświatkach, nielegalnych kasynach czy na zwyczajnych spotkaniach „towarzyskich”. Dlatego nie ma się co dziwić, że ten typ rozrywki uznawany jest przez społeczeństwo jako negatywny i nieludzki, grożący załamaniem psychicznym i utratą zdrowia. Ciężki hazard, niebezpieczny hazard jest główną bronią jego przeciwników.

Dochody z hazardu corocznie sięgają niebotycznych cen. Nie omyliłby się ten, kto uważa, że wynoszą one grube miliardy dolarów. Same sumy świadczą już o tym, jak wielkim i rozprzestrzeniającym się zjawiskiem jest hazard, a tym samym daje obraz o ogromie jego niebezpieczeństwa.
Głównym problemem w walce z hazardowym nałogiem jest wszechobecność tego typu rozrywki, którą obecnie można spotkać już na każdym kroku. Nie chodzi tu bynajmniej o oznaczone kasyna, punkty bukmacherskie, kolektury czy nawet małe, dziecinne karty zdrapki w gazetach. Często hazard wnika w nasze życie niepostrzeżenie, przez jakieś osobiste zakłady, losowania lotto, grę na automatach. Niezwykle trudno jest znaleźć granicę między dobrą zabawą a poważnym uzależnieniem, stąd bierze się niebezpieczeństwo wpadnięcia w nałóg.

Gry hazardowe nie zawsze i niekonieczne muszą być umieszczone w specjalnych punktach. Hazard sam w sobie nie ogranicza się bowiem do lokalu kasyna czy punktów bukmacherskich, ale rozwija się też w innych kierunkach. Automaty do gier, poker, makao czy nawet zwyczajny tysiąc – wszystko to wykorzystane w nieodpowiedni sposób może stać się sferą ciężkiego hazardu.
Właściwie hazardem nazwać można wszystkie czynności, które opatrzone są nalepką większego ryzyka i niebezpieczeństwa utraty czegoś cennego. Współcześnie mianem hazardu określa się to, co wydaje się mało prawdopodobne, ale odważne z punktu widzenia obserwatora. Jednak obecność tego typu rozrywki w życiu człowieka niesie za sobą bardzo wiele trudności psychologicznych, z którymi każdy powinien walczyć – w obawie przed uzależnieniem.